Αποκλειστική συνέντευξη στην επίσημη ιστοσελίδα της ομάδας μας με τον Νασιμέντο Μάντσον. Αγαπήθηκε, λατρεύτηκε στο Περιστέρι και τον Ατρόμητο και είναι ξανά εδώ, έστω και από μακριά. Και έχει πολλά να πει, για όσα βίωσε, για την πόλη, για τη φανέλα, για τον κ. Αγγελόπουλο. Αλλά και μία υπόσχεση, που μία μέρα δεδομένα θα τηρήσει!

Ονομάζεται Νασιμέντο Μάντσον. Όλοι τον θυμόμαστε. Μόνο με το μικρό του όνομα. Πέρασε από την Ελλάδα και από μία μόλις ελληνική ομάδα. Τον Ατρόμητο. Βρέθηκε στη χώρα μας για τρία χρόνια και αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους χαφ της Stoiximan Super League.

Συνδέθηκε με δύο εκπληκτικές σεζόν της ομάδας μας, αγαπήθηκε από τους Περιστεριώτες, άπαντες στην Ελλάδα θα θυμούνται πόσο καλή «δυάδα» συνέθεταν στα χαφ ο Μάντσον με τον Μπουζουλάζιτς.

Δεν βρίσκεται πλέον στην Ευρώπη, έχει επιστρέψει στη Βραζιλία και είναι δίχως ομάδα. Ο Δημήτρης Μανάκος ήρθε σε επαφή μαζί του για μία συνέντευξη και ο Μάντσον ήταν αφοπλιστικός. Είπε «ναι», σχεδόν… ζήτησε να μιλήσει!

Και όσα είπε ήταν σχεδόν… συγκινητικά. Διότι ελάχιστοι Βραζιλιάνοι θα λάτρευαν το Περιστέρι, τον Ατρόμητο και την Ελλάδα, όσο αυτός!

Αρχικά, θα ήθελα να σε ρωτήσω για την στιγμή που έμαθες πως σε ζητά ο Ατρόμητος; Πού βρισκόσουν, πώς κύλησαν οι διαπραγματεύσεις, πώς αντιμετώπισες το ενδεχόμενο να έρθεις στην Ελλάδα;

«Αρχικά, θα ήθελα να πω πως ήταν τιμή μου. Ο κ. Αγγελόπουλος είδε βίντεό μου, όταν έπαιζα στη Ρουμανία και μέσω ενός φίλου του προπονητή μου, ήρθαμε σε επαφή. Ήθελα να έρθω, όλα κύλησαν πολύ γρήγορα!»

Γνώριζες πράγματα για την χώρα; Μίλησες με κάποιον, προτού πάρεις την απόφαση να έρθεις στον Ατρόμητο;

«Ήξερα πράγματα, ναι. Είχα μιλήσει με τον Λεονάρντο, που έπαιξε στον Ολυμπιακό. Μου είπε πολύ καλά λόγια για το ελληνικό ποδόσφαιρο και τον Ατρόμητο.»

Πώς ήταν οι πρώτες ημέρες εδώ; Πώς ήταν η προσαρμογή στην Ελλάδα και το Περιστέρι;

«Οι πρώτες ημέρες ήταν δύσκολες, όπως άλλωστε πάντα είναι. Είχαμε και μερικά άσχημα αποτελέσματα στα φιλικά. Αλλά ο πρόεδρος της ομάδας μας και ο κ. Γιάννης Αγγελόπουλος πίστευαν πολύ σε εμάς, όπως και ο κ. Κάναντι. Και για αυτόν τον λόγο πιστεύω πως κάναμε πολύ καλή σεζόν και στο τέλος πραγματοποιήσαμε όλους μας τους στόχους.»

Παρέμεινες τρία χρόνια στην ομάδα, αγαπήθηκες πολύ από τον κόσμο. Ποιο πιστεύεις πως ήταν το βασικό στοιχείο στο παιχνίδι σου, που σε έκανε να ξεχωρίσεις και να συνδεθείς με τους οπαδούς;

«Ήθελα να αλλάξω την ζωή μου όταν έφυγα από τη Ρουμανία. Ο Κιβρακίδης και ο Ούμπιντες μου έμαθαν γρήγορα πόσο σημαντικός είναι ο Ατρόμητος για την πόλη. Και ένα σημείο – κλειδί  για εμένα ήταν ο κ. Γιάννης Αγγελόπουλος. Πίστεψε σε εμένα, στη χειρότερη φάση της καριέρας μου. Μου μετέδωσε αυτήν την ψυχολογία και ήθελα να δώσω τα πάντα στον Ατρόμητο. Θα τους ευχαριστώ για πάντα, που πίστεψαν στη δουλειά μου!»

Ποια είναι η πιο έντονη ανάμνησή σου από την ομάδα;

«Νομίζω το ότι ήμασταν όλοι φίλοι μεταξύ μας και θέλαμε να πετύχουμε. Αυτό ήταν το πιο σημαντικό στα τρία χρόνια που παρέμεινα. Φοβερά κύριο ρόλο είχε ο Ούμπιντες, ο οποίος δεν μας επέτρεψε ποτέ να μην είμαστε συγκεντρωμένοι.»

Υπάρχει κάποιο παιχνίδι, κάποια στιγμή, που ξεχωρίζεις μέχρι και σήμερα;

«Ξεχωρίζω το γκολ μου απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης. Ήταν σημαντικό για εμένα, αλλά και για την ομάδα, γιατί είχαμε χάσει σε φιλικό από αυτούς με 6-2. Και έτσι, δείξαμε πως πλέον δεν ήμασταν η ίδια ομάδα και ήμασταν έτοιμοι για το Europa League.»

Στην Ελλάδα έχει μείνει αλησμόνητο το δίδυμο στη μεσαία γραμμή με εσένα και τον Μπουζουλάζιτς. Μπορείς να καταλάβεις τον λόγο; Πόσο πολύ ταίριαζες με τον Αζέρ στη μεσαία γραμμή;

«Η επιτυχία μας βασίζεται στο γεγονός πως γνωρίζαμε και οι δύο να μιλάμε… ρουμάνικα! Μιλούσαμε πολύ στο παιχνίδι, είχαμε κοινά χαρακτηριστικά στο γήπεδο. Και οι δύο θέλαμε να επιτεθούμε και είχαμε την ελευθερία να το κάναμε. Γνωρίζαμε όμως, πως αν επιτεθεί ο ένας, ο άλλος πρέπει να μείνει πίσω. Ήμασταν δυναμικοί στο παιχνίδι μας και αυτό βοηθούσε συνολικά την ομάδα. Σε αυτό, συνέβαλλαν πολύ και ο ‘’Χάτζη’’ με τον Ρισβάνη που έπαιζαν πίσω μας.

Ήταν και οι δύο δυνατοί και όλα αυτά μας έδιναν τους τρεις βαθμούς με ομάδες που έπαιζαν πίσω από την μπάλα!»

Θα ήθελες μελλοντικά να ασχοληθείς με την προπονητική; Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου, σε σχέση με το ποδόσφαιρο, σε δύο χρόνια από σήμερα;  

«Ναι, σπουδάζω και ασχολούμαι με την προπονητική, θέλω να μπω στη διαδικασία μία ημέρα να γίνω πρώτος προπονητής. Με το που τελειώσω με αυτό, το πρώτο τηλέφωνο που θα πάρω, θα είναι ο κ. Αγγελόπουλος. Θα δούμε τι θα γίνει στο μέλλον!»

Θες να στείλεις ένα μήνυμα στον κόσμο του Ατρομήτου;

«Ναι. Ότι δεν θα σας ξεχάσω ποτέ. Και ότι μια μέρα θα έρθω στην Ελλάδα. Θα έρθω να σας δω ξανά!»